.jpg)
น้ำตาก็ไหลริน
ทะเล ท้องฟ้า ก้อนหิน กลายเป็นสีเทา
เพื่อนที่ดีเหลือเพียงความเหงา
อ้างว้าง ว่างเปล่า เดียวดาย
เรื่องเล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่แค่เพียงใครบางคนจากลา ทั้งที่เคยอยู่มาได้ตั้งหลายปีโดยไม่มีเขา แล้ววันนี้ถ้าจะไม่มีเขาอีกครั้งทำไมจึงเจ็บปวดทรมานเสียจริง เมื่อไหร่หนอความเจ็บปวดจะสิ้นสุดลง เมื่อไหร่จะเลิกร้องไห้เมื่ออยู่คนเดียว ยากที่สุดคือการทำใจให้ลืมใครบางคน คนคนเดียวที่รักหมดทั้งใจ ทั้งที่บนโลกนี้มีผู้คนมากมายหลายหมื่นล้าน ทำไมต้องเป็นเขา ทำไมตัดใจไม่ได้สักที ขอร้องเถิดนะหัวใจลืมคนใจร้าย คนหลอกลวงคนนั้นเสียที ขอให้ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าค่กับทะเลสีคราม ใบไม้ใบหญ้าก้อนหินสวยงามสดใสแทนหยาดน้ำตา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น